استفاده از متغیرها در پایتون

متغیرها محلی از حافظه رم برای نگهداری اطلاعات می باشند. در پایتون برخلاف اکثر زبان های برنامه نویسی نیازی به تعیین نوع متغیر نمی باشد و هنگامی که متغیری را مقداردهی می کنید نوع آن متناسب با مقدار نسبت داده شده تعیین می شود.

تعریف و مقداردهی متغیر

در پایتون کافی است نام متغیر را با استفاده از علامت مساوی مقدار دهی کنید. در مثال زیر چند نمونه مختلف از متغیرها را مشاهده می نمایید.

number = 14
radius = 4.5
name = "Beno"

در این حالت متغیر number از نوع int، متغیر radius از نوع float و متغیر name از نوع string در نظر گرفته می شود.

مقداردهی چندگانه

درصورتیکه قصد داشته باشید به چند متغیر یک مقدار مشخص اختصاص دهید می توانید به روش زیر عمل کنید:

a = b = c = 1

در کدهای فوق هر سه متغیر a,b,c دارای مقدار 1 می باشند.

یکی دیگر از روش های تعریف و مقداردهی متغیرها به شکل زیر می باشد:

a, b, c = 1, 4.5, "beno"

در این روش ابتدا متغیرها تعریف و سپس مقادیر آنها مشخص می گردد. هنگامی که به روش فوق عمل می کنید، دقت کنید که تعداد متغیرها و مقادیر یکسان باشند.

Data Typeهای استاندارد در پایتون

در پایتون 5 نوع داده (Data Type) وجود دارد:

  1. Numbers
  2. String
  3. List
  4. Tuple
  5. Dictionary

Numbers

متغیرهای نوع عددی هنگامی ساخته می شود که شما یک عدد را به متغیر اختصاص دهید. این اعداد را به 4 نوع مختلف می توان در پایتون مورد استفاده قرار داد.

  • int: اعداد صحیح
  • long: اعداد بزرگ
  • float: اعداد اعشاری
  • complex: اعداد پیچیده

Strings

در پایتون همانند زبان C، متن ها آرایه ای از کاراکترها می باشند و شما می توانید با نام متغیر همانند یک آرایه رفتار کنید.

str = "Beno Academy"

در مثال فوق متغری به نام str تعریف و مقداردهی شده است. حال اگر با استفاده از دستور print اقدام به نمایش محتوای آن کنید به روش های زیر می توان عمل کرد:

print(str)
print(str[0])

در حالت اول، کل متن نمایش داده می شود اما در حالت دوم فقط کاراکتر اول متن چاپ می گردد. در فصول آینده در مورد آرایه ها بیشتر صحبت خواهیم کرد.

List

عملکرد لیست ها در پایتون همانند آرایه در سایر زبان های برنامه نویسی می باشد با این تفاوت که در زبان هایی مانند سی شارپ و جاوا، درون تمام خانه های آرایه از یک نوع متغیر می توان استفاده نمود، یعنی اگر آرایه ای از نوع int تعریف شود، تنها مقدار int می توان درون آنها ذخیره نمود اما در پایتون چنین محدودیتی وجود ندارد.

myList = ["Beno", 1399, 4.9]

همانطور که مشاهده می کنید، لیستی حاوی سه نوع مختلف متغیر تعریف شده است که این امر انعطاف فوق العاده ای به برنامه نویس هنگام ساخت پروژه های مختلف می دهد. پس از تعریف لیست می توان آنها را بصورت یکجا چاپ نمود.

print(myList)

همچنین اگر قصد داشته باشید مقدار خاصی از آن (مانند 1399 که در این مثال در خانه شماره 1 قرار دارد) را نمایش دهید می توانید اندیس خانه مورد نظر را ذکر کنید.

print(myList[1])

نکته: در پایتون هم همانند اکثر زبان های برنامه نویسی، شماره گذاری اندیس ها (خانه های یک لیست یا آرایه) از صفر شروع می شود.

Tuple

در پایتون عملکرد Tupleها نیز همانند لیست می باشد با این تفاوت که مقادیر آنها درون علامت ( ) قرار می گیرد در حالیکه در لیست های مقادیر درون علامت [ ] قرار داده می شود.

myTuple = ("Beno", 1399, 4.9, "Academy")

print(myTuple)
print(myTuple[3])

مهمترین تفاوت Tuple و لیست آن است که مقادیر و اندازه لیست ها پس از مقداردهی قابل تغییر می باشند اما در Tuple به این شکل نیست و مقادیر یا اندازه یک Tuple را نمی توان تغییر داد. به عبارتی دیگر Tupleها همانند لیست های Read-only می باشند که یکبار مقداردهی شده و دیگر محتوای آن را نمی توان تغییر داد.

Dictionary

دیکشنری ها در پایتون زوج متغیرهای (key/value) می باشند که می توان لیستی از آنها را ایجاد نموده و مورد استفاده قرار داد. نحوه تعریف دیکشنری به شکل زیر می باشد:

myDictionary = {"name": "beno", "url": "beno.biz", "country": "iran"}

توجه داشته باشید که مقادیر اول را key و مقادیر دوم را value می گویند. مقداردهی هر کلید با علامت دو نقطه انجام شده و بین مقادیر مختلف هم کاما قرار داده می شود.

با استفاده از دو متد زیر می توانید کلیدها و مقادیر را مورد استفاده قرار دهید.

print(myDictionary.keys())
print(myDictionary.values())